Bloemschikdames Schadewijk: “De woningbouwvereniging moet de wijkreputatie herstellen”

De Schadewijk is Oss staat bekend als de beruchtste wijk van de stad. Om mensen er een beetje van de straat te houden zit er een wijkcentrum. Daar wordt in de activiteitenruimte onder andere om de week een workshop bloemschikken georganiseerd. Wat hebben deze bloemschiksters te vertellen over de wijk en wat zouden zij willen veranderen?

Vijf bloemschikkende dames zijn aanwezig en nodigen ons uit om tijdens de koffiepauze met ons te komen babbelen over het wel en wee van de beruchte wijk. Rond drie uur in de middag schuiven de dames na de workshop aan in de kantine en ze bestellen koffie bij kantinejuffrouw Rita* (69). Ze vertellen ons hun naam en in welke buurt ze wonen. Janne* (72) geeft deze workshops en Marian* (56) Susan* (74) en Linda* (76) en Cora* (84) wonen allemaal in de Schadewijk.

Susan geeft meteen aan dat het niet goed wonen is in de Schadewijk: “Er wordt drugs gedeald en er is in het verleden geschoten op huizen. Ik had een buurvrouw en die wilde zichzelf iets aandoen. De politie kwam op een dag aan de deur en zei dat we vooral niet moesten schrikken. Wij moesten onze woning uit, omdat het niet veilig was zolang die buurvrouw er was. Natuurlijk schrik je dan!” De vrouwen zijn het er unaniem over eens dat de goedkope woningen in de wijk ertoe hebben geleid dat de wijk zo’n slechte reputatie heeft, want “hoe minder je hoeft te betalen voor huizen, hoe minder het volk dat er in komt wonen”, aldus de bloemschiksters.

“De Turkse buren krijgen altijd de sleutel van het huis als ik op vakantie ga”

Ondanks alle criminele gebeurtenissen willen de vrouwen niet zeggen dat het in heel de Schadewijk zo slecht is. Er zijn ook heus veilige buurten en ook niet alle mensen zijn fout. Men kan er ook veilige straten vinden waar nooit iets gebeurt. Susan beschrijft de wijk in één woord als multicultureel, maar wil ook niet beweren dat de slechte wijkreputatie aan mensen met een migratieachtergrond te wijten is. “De Turkse buren krijgen altijd de sleutel van het huis als ik op vakantie ga”, aldus Susan. Volgens Janne zijn de rotte appels in de Schadewijk te wijten aan de woningbouwvereniging. In de Merelstraat is de huur voor de huizen bijvoorbeeld zo laag, dat het er geheel verpauperd is. De huizen daar werden ooit bewoond door normale jonge gezinnen. Die verhuisden na verloop van tijd naar duurdere woningen, waardoor het een beetje leeg en onbewoond werd in de straat. Daarom zijn er daarna bewoners in geplaatst die minder te besteden hadden. Die mensen moesten ook ergens wonen. En dat trekt niet opnieuw nette, jonge gezinnen aan, zo meent Janne.

“Op die lege plekken moeten dan duurdere, fatsoenlijke huizen komen. Dan komen er vanzelf fatsoenlijker mensen wonen”

Er gebeuren in de wijk veel onfatsoenlijke dingen zeggen de vrouwen, zoals het dealen van drugs of het slecht opruimen van afval in straten. Om nog niet te spreken over daken van sommige huizen die opmerkelijk schoon en leeg eruit zien na een flinke sneeuwbui. Als het ligt aan de bloemschikdames moet de woningbouw de slechte wijkreputatie oplossen door alle verpauperde en veel te goedkope woningen plat te gooien. Janne vervolgt: “Op die lege plekken moeten dan duurdere, fatsoenlijke huizen komen. Dan komen er vanzelf fatsoenlijker mensen wonen.”

*De namen van de bloemschiksters zijn gefingeerd. Namen zijn bekend bij de redactie.