Blogpost: Gemiste kansen en overwonnen hordes

Beste lezer,

In onze vorige artikelen vertelden we jullie onze onderzoeksdetails van de door Brexit ontstane dreigingen van whiskyexport naar Europa. Het was een reis met meerdere overwonnen hordes en gemiste kansen. In deze blog delen we onze ervaringen van onze reis en ons onderzoek.

De reis was het eerste obstakel waar wij, Bob Kleine & Rick Lemmens, voor degene die het gemist hebben, tegen aanliepen. Het stond vast dat we naar Aberdeen zouden afreizen. Alleen de manier waarop was nog maar de vraag. Een rechtstreekse vlucht van Amsterdam naar Aberdeen was voor ons arme studentjes niet te betalen. Namelijk met KLM voor een bedragje van €400,-. Een week voor ons vertrek hakten we de knoop door en kozen we voor een gewaagd alternatief.

Koopje

We kozen voor een vliegticket met het altijd goedkope Ryanair vanaf Brussel naar Edinburgh. De kosten hiervan waren een paar tientjes. We namen vervolgens de trein van Edinburgh naar Aberdeen. De laatste trein wel te verstaan. Eerst gingen we lekker een hapje eten bij een restaurant waar ze heerlijke curry’s konden bereiden. Eenmaal aangekomen in Aberdeen namen wij de taxi naar ons hotel. Het Great Western Hotel leek bij aankomst een tegenvaller. Het hotel genoot een goede waardering op het internet, in eerste instantie konden wij dit alleen niet plaatsen met hoe het eruit zag. Een armoedig restaurantje met een smerig bruin café. De kamer stonk naar chloor, desondanks waren we levend aangekomen na een reis van ongeveer tien uur. Het was een koopje.

Het hotel bleek achteraf de waardering waar te maken. Het eten was heerlijk en elke avond genoten we van een vers biefstukje. Het enige opmerkelijke was dat hetzelfde biefstukje in het restaurant twee keer zo duur bleek te zijn als in de bar ernaast. Op onze voorlaatste dag in Schotland moesten we terugreizen met de trein naar Edinburgh, anders zouden we de dag erna te laat aankomen voor onze vlucht naar Eindhoven. We kozen voor Eindhoven omdat we anders pas een dag later naar huis konden. De kosten hiervan waren wederom hooguit twee tientjes. Het bleek een treinreis te worden, die ik nooit meer zal vergeten. We waren beland in een trein zonder verwarming. Buiten was het ijzig koud, ongeveer -5 graden Celsius. In de trein was het hooguit enkele graden warmer.

Een kamer zonder slot

Bed & verwarming

Na de vreselijke treinreis kwamen we bevroren aan in Edinburgh. We moesten ongeveer een kwartier lopen tot onze nieuwe verblijfplaats, het Cowgate Hostel. Alle kamers in Edinburgh waren zo goed als uitverkocht. We vonden dit bij het boeken al vreemd maar we wisten niet waarom alles zo over-priced was. Totdat we met ons koffertje als halve ijspegels door de stad slenterden. Overal liepen Schotten in kilts hartstikke blij en stomdronken door de stad. De Schotten wonnen die avond een rugby wedstrijd van concurrent Engeland, voor het eerst in lange tijd. De vreugde van de Schotten was voor ons op dat moment onbegrijpbaar.

Eenmaal aangekomen bij ons hostel hadden we totaal geen verwachtingen van de kamer. We waren op dat moment al blij met een bed en verwarming. Bij aankomst op onze kamer vonden we een smerig bed waar de schroeven uitsprongen. Ook stond er een kacheltje waar op stond aangegeven dat het brand-gevoelig was. Verder was er niet veel te vinden op de kamer. We accepteerden alles vrij snel, het zou maar voor één nacht zijn. Dat hielden we onszelf voor. Na de acceptatie kwam het idee om nog ergens iets gaan eten. We verstopten onze spullen onder het bed aangezien onze mede huisgenoten oudere Fransen waren, die we beiden niet vertrouwden. We wilden onze kamer afsluiten maar tot onze eigen verbazing was het slot rot. Ik holde weer naar de receptie en uitte mijn frustraties tegenover de receptioniste. Honderd euro voor een smerige kamer zonder slot. Nadat ze mij niet verder kon helpen en ons meldde dat het Hostel vol zat, nam ik het besluit om mijn laptop open te klappen en op zoek te gaan naar een andere kamer. Gelukkig waren er ineens weer voldoende kamers voor mooie prijzen beschikbaar in Edinburgh. Ik boekte snel een kamer en we bestelden en Uber.

Heaven in Scotland

Een kwartier later kwamen we aan in ons nieuwe hotel, iets buiten de stad en in de buurt van het vliegveld. We konden nog snel iets te eten bestellen en na één Schots dood biertje waren we rijp voor ons bed. Het betaalde bedrag voor de kamer zonder slot werd uiteindelijk, na het schrijven van een slechte recensie, teruggestort naar mijn creditcard. Op dat moment voelde het bed als hemel op aarde. Vroeg in de ochtend ging onze wekker af. Na een veel te duur ontbijtje pakten we een Uber naar het vliegveld, bijna thuis. In plaats van de €800,-, die KLM ons rekende waren we voor hooguit €140,- toch geslaagd.

Gemiste kansen

We hadden weliswaar een goedkope reis maar het kostte ons ook twee volledige dagen. Na de aftrek van deze twee dagen bleven drie dagen over voor ons onderzoek, waarvan één dag in de Speyside. Onze voorbereiding was in orde, niet perfect en ook niet dramatisch. We hadden vragenlijsten opgesteld en onze doelwitten uitgezocht.

De eerste dag zaten we de hele dag in het restaurant te bellen, op zoek naar informatie. Tijdens onze voorbereiding thuis hadden wij al meerdere malen contact gezocht met onze contactpersonen. Tot concrete afspraken kwam het echter niet. Alleen onze afspraak met The Macallan stond vooraf vast. Ook het feit dat we verbleven in Aberdeen was niet zo handig. De SWA bevond zich namelijk in Edinburgh.

Tijdens ons bezoek aan The Macallan spraken we met bezoekers uit India. Deze heren kochten voor een fortuin aan whisky en liepen met goed gevulde dozen naar buiten. Hiervan hebben wij geen namen genoteerd, ondanks het achteraf een leuke toevoeging zou zijn geweest aan ons sfeerverslag. De gemiddelde prijs van een whisky lag op ongeveer £1000,-.

De rugby-wedstrijd bleek ook een gemiste kans. Een spektakel met een grote omvang en wij verzuimden het in een van onze verslagen op te nemen. Laten we het er maar op houden dat we op dat moment belangrijkere dingen aan ons hoofd hadden, een slaapplek bijvoorbeeld. Ondanks alle gemiste kansen denken we dat we toch een goed beeld gecreëerd hebben van de whiskymarkt naar Europa. Ook hebben we de gevolgen van de Brexit en de daarbij komende wijzigende regelgeving naar behoren in beeld kunnen brengen.