De afvalverwerking in Rome is een grote puinhoop

Een plastic zak met afval op de stoep, aan de overkant nog zeven en naast de containers lijkt het net een vuilnisbelt. Dat is hoe de straten van Rome er veelal uitzien. De geur is nu nog te doen, maar in de zomer gaat het heel erg stinken. Wat wordt er eigenlijk gedaan om het afvalprobleem op te lossen?

Al jarenlang strijdt Rome tegen het ophopende afval in de straten. Migranten die het vuil opruimen, afval dat naar andere regio’s wordt verscheept en gps-apparatuur in alle vuilniswagens om te controleren of ze daadwerkelijk rondrijden, de gemeente Rome probeert van alles. Toch wordt er weinig vooruitgang geboekt. De problemen stapelen zich net zoals het afval op. Beesten komen op de stank af en terroriseren Rome. Everzwijnen, muizen, ratten en zeemeeuwen, het is een grote dierentuin. Evelien Rethmeier, correspondente voor RTL Nieuws in Rome, wordt iedere ochtend wakker met het geluid van tientallen zeemeeuwen die voor haar raam cirkelen. “Het is in de hitte wachten totdat de zakken met viezigheid zelf pootjes krijgen en weglopen.”

Eind maart kwam het nieuwste idee om de vuilniscrisis te bezweren. Romeinse gevangenen gaan de

Bron: Pixabay

komende zes maanden door de stad trekken om het afval te lijf te gaan. Zij worden met betraliede bussen naar de Collo Oppio gereden, een heuvel met uitzicht op het Colosseum. De Collo Oppio is daarnaast een park waar veel toeristen naartoe komen. Zij laten hun afval vaak gewoon liggen bij bankjes en in het gras, terwijl er op drie meter afstand een prullenbak staat. Hierdoor moeten de gevangenen te hulp schieten, zij gaan de rotzooi van anderen opruimen. Ook Afrikaanse migranten dragen hun steentje bij. Zij treden vrijwillig op als straatvegers. Het is een sympathieke manier om geld te verdienen en ze helpen de stad op deze manier ook een beetje.

Daarnaast nemen ontevreden bewoners uit Rome zelf ook het initiatief. Een aantal jaar geleden hebben zij de activistengroep Roma Fa Schifo (=Rome is walgelijk) opgericht vanwege de achteruitgang van Rome. Met een eigen website en een Facebook- en Twitterpagina probeert de groep misstanden in de stad aan te kaarten en zo het bewustzijn van de mensen te verhogen. Roma Fa Schifo hoopt dat Rome een normale plaats wordt om te leven, te werken en te studeren. Volgens Massimo Tonelli, lid van Roma Fa Schifo, kan dit makkelijk, maar er moet wel vastberadenheid getoond worden. “Met de inzameling van huis-aan-huisafval, met de toegang van internationale bedrijven voor afvalbeheer en met de opening van technologische zuiveringsinstallaties los je al een heleboel op, maar dan zul je vanaf dag één serieus te werk moeten gaan”, aldus Tonelli.

Utilitalia, een vereniging die bedrijven uit de openbare water-, milieu-, elektriciteits- en gasdiensten samenbrengt en ze vertegenwoordigen bij nationale en Europese instellingen, is het niet met hun eens. Bernardo Piccioli, werknemer bij Utilitalia, reageert erg cynisch als hij de naam Roma Fa Schifo hoort. “Je moet niet naar hen luisteren.” Piccioli vertelt zijn kant van het verhaal: “Rome staat op een van de hoogste plekken wat betreft afval scheiden in de Europese hoofdsteden.” Waarom er dan zoveel afval op straat blijft liggen, legt hij uit. “Het probleem is niet hoeveel mensen het vuilnis ophalen, maar waar je het kan laten. We hebben niet genoeg capaciteit. Soms is het onmogelijk om het afval van de straat te halen.” Utilitalia stelt verschillende eisen voor in de toekomst om zo vooruitgang te boeken. “De afvalverwerking moet meer gestructureerd worden, het afvalscheidingspercentage moet nog meer omhoog en er moeten duidelijke plannen bedacht worden voor het behandelen van het afval. De capaciteit blijft een heikel punt, dus het zal een zware opgave worden”, aldus Piccioli.

Romée van Klaveren, studente in Rome, twijfelt aan de uitspraken van Utilitalia. Zij vindt de regelgeving wat betreft afval in Rome een beetje krom. “De Italianen zijn heel erg streng met het scheiden van afval en ze recyclen heel veel, maar het is echt een troep op straat. Er is vaak maar één bak in de buurt te vinden waar iedereen verschillende soorten afval in doet, dat werkt niet.”

Maarten van Aalderen, journalist in Rome, brengt een heel ander puntje aan het licht. Hij spreekt zich uit over de maffia, die in de afvalbranche actief is geweest en er misschien nog steeds wel actief in is. “Malagrotta was een grote plaats waar het afval werd gedumpt, maar dat werd beheerd door buitengewoon corrupte mensen. Het was een crimineel systeem waar ontzettend veel geld mee werd verdiend. Hierdoor heeft de vorige burgemeester Ignazio Marino Malagrotta in 2013 gesloten.” Van Aalderen vertelt over de ellende die ontstond na de sluiting van de dumpplaats. “Er zijn weinig alternatieven gecreëerd. Het openen van verbrandingsovens stuit hier altijd op veel verzet door milieuoverwegingen. Daarnaast heeft het bedrijf dat verantwoordelijk is voor het ophalen van het afval, AMA, financiële problemen. Die dreigen failliet te gaan en dat is zeker niet de eerste keer. Ook zijn er binnen dit bedrijf absoluut gevallen van corruptie geweest.”

Een hele rits aan meningen over het afvalprobleem. Wie er gelijk heeft is de vraag, maar de hoeveelheid afval wordt er in ieder geval niet minder op. Op welke manier de hoeveelheid afval in de stad afneemt en of het wel afneemt, zal in de loop der jaren blijken.