‘De twee clubs kunnen niet zonder elkaar’

Italië, het land van lekker eten, geschiedenis, cultuur én voetbal. Het voetbal in Italië behoort inmiddels al tientallen jaren tot het beste van Europa. Wereldsterren als Diego Maradona, Zlatan Ibrahimovic, en Zinedine Zidane hebben er gespeeld. Maar ook onze eigen Marco van Basten, Ruud Gullit en Frank rijkaard hebben er furore gemaakt. In de jaren tachtig van de vorige eeuw behoorden dit trio tot de beste voetballers van de wereld.

Voor de veertigers onder ons bestaat de top van het Italiaanse voetbal uit drie clubs; AC Milan, Juventus en Internazionale. De laatste twintig jaar zijn daar doormiddel van buitenlands geld drie nieuwe clubs bijgekomen. Napoli, AS Roma en Lazio Roma. Vooral die laatste twee clubs zijn sinds de oprichting onlosmakelijk met elkaar verbonden. De twee clubs kunnen niet zonder elkaar.
De naam geeft het al aan. Beide clubs komen uit Rome. Twee clubs uit één stad, ‘dat gaat niet goed’, denkt u. Inderdaad. Vooral omdat de verschillen tussen de clubs zo ontzettend groot zijn.

AS Roma: linksgeoriënteerd, de club van het volk en de arbeiders. De supporters komen uit het zuiden en oosten van de stad, de armere wijken van de stad. Lazio Roma daarentegen is de club van de rijken. Rechts georiënteerd, de club van Benito Mussolini, fascistisch en met vlagen antisemitisch. De supporters komen uit de noordelijke wijken van de stad en de provincie Lazio.

Een paar jaar geleden verscheen er een foto van Anne Frank in een AS Roma shirt. De foto was bewerkt door Lazio Roma supporters. Bij de sticker stond: ‘AS Roma fans zijn joden’. Hierna barstte de bom. De voorzitter van de Joodse gemeenschap in Rome, Ruth Dureghello, reageerde woedend. Op haar twitteraccount schreef ze: “Dit is geen voetbal, dit is geen sport. Houd antisemitisme buiten de stadions.” Daarvoor waren er ook al incidenten rondom Lazio Roma. De club raakte meerdere keren in opspraak vanwege het uiten van fascistische groeten. Ook Paolo Di Canio, jarenlang de captain van de club en fanatiek fascist, vierde ooit een overwinning met de fascistische groet. Hij noemt zichzelf een aanhanger van het Italiaanse fascisme.

Ook Nederlandse voetballers zijn weleens in aanraking gekomen met de rechtse aanhang van Lazio Roma. Toen oud-voetballer Aron Winter in 1992 van Ajax naar Lazio Roma ging waren er massale protesten en werd een joodse begraafplaats beklad. Dit omdat Aron een joodse naam is. Toen bleek dat hij ook nog een donkere speler was gingen de Lazio Roma fans helemaal los. Toen later bleek dat hij een goede voetballer was, was hij opeens publiekslieveling.

De harde kern van de voetbalclub Lazio Roma wordt binnen en buiten de club gevreesd. De supporters worden de ‘Irriducibili’ genoemd, wat de onoverwinnelijke betekent. De harde kern heeft het bestuur van de club in haar macht en bemoeit zich ook met het aankoopbeleid. De leider van de harde kern is aanwezig bij vergaderingen en het bestuur staat zelfs toe dat hij mee bepaalt in het gevoerde beleid. De leider van de harde kern heeft het gezag over zo’n driehonderd tot zeshonderd mensen binnen de club. Daarbij zijn de supporters in de harde kern neofascisten die ook politiek actief zijn. In het stadion worden mensen geworven voor de extreemrechtse partij Forza Nuova.

Ook Maarten van Aalderen, correspondent in Italië voor De Telegraaf geeft aan dat er veel problemen zijn rondom AS Roma en Lazio Roma. Ondanks dat Maarten niet over sport schrijft in De Telegraaf kan hij veel vertellen over de clubs in Rome. Zo vertelt hij dat AS Roma van oorsprong een linkse club is, maar de laatste jaren de supporters steeds rechtser zijn geworden. “Er is nog maar een heel klein groepje supporters dat links is.” Ook heeft hij ooit Aron Winter geïnterviewd over de bovengenoemde incidenten rondom Aron Winter.

Ook een taxichauffeur in Rome is niet te spreken over Lazio Roma. Op de vraag of hij AS Roma of Lazio supporter is antwoordt hij: “Lazio? What’s that?”

Al met al zijn die twee topclubs uit Rome niet niks. Elke wedstrijd tussen deze twee rivalen zorgt voor veel spanning en vaak ook voor conflicten. Als je denkt dat je alles hebt gehad, is het ook nog eens zo dat deze clubs hetzelfde stadion delen; Stadio Olimpico in Rome. De wedstrijden tegen elkaar staan dan ook altijd bol van de spanning omdat er een gelijk aantal supporters aanwezig is. De supporters van AS Roma zitten in het zuidelijke deel van het stadion, die van Lazio Roma in het noordelijke deel. De scheidingslijn is vijf meter politieagenten.

Zo zie je dat in tegenstelling tot Nederland, politiek veel invloed kan hebben op voor welke voetbalclub je bent en alle gevolgen daarbij van dien. Met een Lazio Roma shirt rondlopen in het territorium van de AS Roma supporters kan je dood zijn in Rome. Dit is bij Ajax en Feyenoord nog net niet het geval.