Een zaal vol stuiterballen luistert aandachtig

Gisteren is de winnaar bekend gemaakt van de lokale voorrondes van de Nationale Voorleeswedstrijd.

Driehonderd kinderen betreden in een georganiseerde chaos de zaal van De Leest in Waalwijk. Sommigen zijn nog vlug door hun Instagram aan het scrollen terwijl anderen het hebben over de nut van het meebrengen van hun rugzak in de zaal. “In verband met brandgevaar”, zegt het meisje met bruine haren die ze voor de gelegenheid in een strakke staart heeft gestopt. De vloedgolf aan kinderen bedekt twaalf rijen aan rode fluwelen theaterstoelen. Naast rugzakken worden ook spandoeken de zaal mee ingenomen. ‘Hup Tara Hup’ en bordjes met gekleurde letters die, als je ze naast elkaar zet, samen de naam van Mirre vormen. Ouders maken nog snel wat kiekjes van hun kinderen. Deze zullen vast het gespreksonderwerp zijn op de aankomende feestjes en partijtjes.

De voorleesstoel.

Nog niemand heeft een blik geworpen op de stoel op het podium. De randen zijn goud geverfd en weerkaatsen de spiegeling van de spotlight. Al blijkt niet iedereen er tijdens het lezen een lekkere houding in aan te kunnen nemen. Sommigen hangen wat voorovergebogen en anderen kunnen amper met hun voeten bij de grond. De zenuwen misschien?

De opkomst is een van de grootste in jaren. Zo blijkt voorlezen nog steeds belangrijk te zijn.Vooral temperamentvolle kinderen gaan er het meest op vooruit als zij vroegtijdig worden voorgelezen. Dit benadrukt Marlies Beeks, jury lid en taal coördinator: “Voorlezen is van cruciaal belang. Een kind dat 15 minuten per dag wordt voorgelezen, kan 1.000 nieuwe woorden per jaar leren. Daarnaast is boektaal moeilijker dan spreektaal. Hiermee moet geoefend worden.”

Na het geluid van drie harde kloppen op de microfoon wordt de wedstrijd afgetrapt door Mirre Bisschop. Een meisje met een vlotte babbel. Zo geeft ze gemakkelijk uitleg over het boek en waarom ze deze gekozen heeft. Ook verzekerd ze de jongens dat dit geen ‘typisch meidenboek’ is en dat ze er stiekem toch wel om kunnen lachen. Maar voordat ze kan beginnen, kan ze niet ontkomen aan de gepersonaliseerde rap van de presentator Thomas van Vliet. Zo probeert hij al rijmend te rappen over haar boek 100% Fee en haar allergrootste hobby. Na haar volgen nog elf andere kinderen. Zo werd Bart Boom, stadsvlogger en jurylid, meteen fan van de Geronimo Stilton reeks waar Joël uit voor las. En Luana de Werdt werd verward met Anne Frank zelf. “Het was alsof Anne aan het voorlezen was”, vertelt Marlies.

Voordat de winnaar bekend wordt gemaakt, wilt Thomas iedereen voorstellen aan zijn nieuwe nummer. Blijkbaar werkt het aanstotelijk want binnen een paar seconden zingt de gehele zaal mee. “Want ik ben precies zoals ik ben, precies zoals jij denkt, precies zoals jij bent.”, zingen de kinderen uit volle borst. Nadat de rust is teruggekeerd, wordt dan eindelijk de winnaar bekend gemaakt. De twaalf voorlezers nemen plaats op het podium waar zij, nog niet zo lang geleden, alleen zaten. Er wordt niet lang omheen gedraaid: Roan Stritzko (12) van SBO het Zilverlicht, een school voor speciaal basis onderwijs, mag de blinkende trofee mee naar huis nemen. Hij las tijdens de voorronde voor uit het boek Oudersruilen.nl. Welk boek het de volgende keer wordt, is ook al duidelijk. “Ik weet het niet zeker. Of naja, eigenlijk toch wel. Het meisje met de groene ogen.” Naast hem staan zijn opa en oma, maar natuurlijk ook zijn moeder: Nicolé van Beurden. Haar brede glimlach verdwijnt vandaag niet meer. “Roan was op jonge leeftijd al goed in taal. We waren niet zo bezig met het feit of hij deze wedstrijd zou winnen, maar we hadden het wel gehoopt. We zijn ongelofelijk trots!”

De winnaar van de voorrondes: Roan Stritzko.

Bekendmaking winnaar: https://www.youtube.com/watch?v=4hyMZnMCGOc